Z wiekiem nasz metabolizm zwalnia i jest to proces naturalny, który już nikogo nie dziwi. Hormony odpowiedzialne za  przemianę materii również nie są już produkowane w takich ilościach jak ma to miejsce u osoby młodej.Nawet w tej sytuacji, gdy o rytmu dnia wprowadzimy aktywność fizyczną, która połączymy ze zbilansowaną dieta możemy uzyskać  świetne efekty zdrowotne jak i sylwetkowe w nieco dłuższym czasie.

Niestety czasami zdarza się sytuacja, w której zbilansowana dieta i regularne ćwiczenia przynoszą mizerne rezultaty. Przyczyna tego może być choroba Hashimoto.
Choroba Hashimoto – przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy.

Aby zrozumieć chorobę Hashimoto musimy na samym początku pochylić się na organem ,który atakuje, czyli tarczycą. Zlokalizowana jest w przednio – dolnej części szyi, bez tarczycy nasz organizm nie posiadałby zdolności metabolicznych, które są istotnym elementem umożliwiającym zdrowemu człowiekowi przybieranie jak i utratę na wadze. Dodatkowa funkcją tarczycy jest udział w kontrolowaniu gospodarki fosforanowo wapniowej, co sprawia, że jej obecność w naszym ciele jest nieoceniona. Ta więc jak tarczyca wpływa na metabolizm?

Jest odpowiedzialna za produkcje dwóch hormonów, które są właśnie inicjatorami owych procesów. Mowa o tyroksynie (T3) oraz  kalcytoninie (T4). Te dwa hormony pełnią w naszym ciele wiele istotnych funkcji, począwszy od procesów  przemiany materii przez wzrost organizmu a kończąc na rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Tak więc analogicznie ich obniżenie wpływa negatywnie na wyżej wymienione procesy.

Należy jeszcze wspomnieć o jednym elemencie układanki jakim jest TSH (tyreotropina) wydzielana przez przysadkę mózgową. Wysoki poziom THS stymuluje tarczyce do produkcji T3 i T4, natomiast wysoki poziom hormonów tarczycy obniża poziom THS.  Gdy  poziom T3 i T4 spada do gry wkracza przysadka i tak w kółko.

Znając przeznaczenie i zasady pracy tarczycy możemy przejść do Hashimoto.

Została odkryta w 1912 roku przez japońskiego lekarza – Hakaru Hashimoto. Jest to choroba autoimmunologicznym o podłożu genetycznym. Organizm zwraca się sam przeciwko sobie czego konsekwencją jest nieprawidłowe rozpoznanie białek tarczycowych. Organizm definiuje jako element zagrażający odporności przez co zaczyna je niszczyć czego ostatecznym skutkiem jest upośledzenie produkcji hormonów T3 i T4.  Nie jest to regułą lecz bardzo często zdarza się, że to zaburzenie przechodzi z rodziców na dzieci.

Objawy

Nie są one do końca takie oczywiste, ponieważ każda osoba, którą dotyka to schorzenie może zupełnie inaczej reagować.
Hashimoto wywołuje w tarczycy stan zapalny, który z biegiem czasu może inicjować tworzenie tzw. woli tarczycowych, które zmieniają strukturę tarczycy powodując jej obumieranie (w skrajnych przypadkach mogą nawet prowadzić do dolegliwości bólowych i dyskomfortu podczas dotyku).

Co ciekawe zdarzają się sytuacje, że tarczyca pod wpływem Hashimoto zaczyna zanikać, ale zarówno jedna jak i druga sytuacja powoduje spadek wydajności tego organu.

Hormony tarczycowe działają pośrednio na wiele procesów w naszym organizmie, więc spadek ich stężenia może powodować objawy, które powinny dać na do myślenia, a są t miedzy innymi:

  • zaburzenia snu,
  • spadek energii,
  • senność,
  • problemy z koncentracją
  • problemy z wypróżnianiem ,
  • przesuszająca się skóra (w szczególności na łokciach)
  • problemy z zrzuceniem wagi
  • odczuwanie zimna (szczególnie stopy i palce)
  • problemy z nauka i koncentracją
  • rozdrażnienie,

Różnorodność objawów sprawia, że  nie przypisujemy ich tylko do jednej przyczyny a najczęściej usprawiedliwiamy stylem życia czy praca. Konsekwencją tego jest rozwój Hashimoto.

Jak badać?

Nawet znając wyżej wymienione objawy nie jesteśmy w stanie stwierdzić na własną rękę obecność Hashimoto w gruczole tarczycowym. Jedyna osoba, która może  to zdiagnozować jest endokrynolog, który na podstawie palpacji (dotyku) tarczycy, badań laboratoryjny oraz USG jest w stanie określić obecność choroby.

Palpacja jest w stanie określić obecność oraz rozmiar woli tarczycowych lub zaniku tarczycy a USG to potwierdzi. Badanie naszej krwi pozwoli zaobserwować relacje między TSH a FT3 i FT4. Jeżeli TSH jest podwyższone a hormony tarczycowe są w normie lub nawet obniżone to wynik jest najprawdopodobniej pozytywny.

Jeśli wartości TSH, FT3 i FT4 będą dla nas niekorzystne zleca się wykonanie dodatkowych badań na obecność przeciwciał tarczycowych i jeśli zaobserwuje się ich obecność to mamy do czynienia z Hashimoto.

Dla zrozumienia poszczególnych wartości posłużę się przykładem osoby, której wyniki potencjalnie wskazują na owe schorzenie tarczycy:

Jak leczyć?

Zdania są podzielone, lecz na chwile obecną w grę wchodzi jedynie leczenie skutków a nie przyczyny choroby, ponieważ do tej pory nie został wynaleziony sposób wyleczenia owego schorzenia. Terapia ma na celu zatrzymanie postępujących zmian w gruczole tarczycowym oraz wyrównanie poziomu TSH za pomocą syntetycznej lewotyroksyny, której stężanie jest dopasowywane przez endokrynologa. Systematyczne przyjmowanie lewotyroskyny pozwala  zachować naturalną równowagę stężeni TSH do hormonów tarczycowych. Przyjmuje się ją do końca życia.

Czasami do leczenia włącza się syntetyczne hormony T3 i T4 gdy ich produkcja nie normuje się po dłuższym czasie zażywania lewotyroksyny.

 

Hashimoto ma to do siebie, że jej przebieg z czasem może przyspieszyć co zmusza do regularnych  badań tarczycy. Dzięki systematyczności badań endokrynolog może opracować odpowiednią dawkę hormonów. Zaleca się wykonanie tzw. profilu tarczycowego, w skład którego wchodzą wszystkie czynniki wymienione w tekście (TSH, Ft3, FT4, przeciwciała tarczycowe- anty-TPO, anty-TG).

Hashimoto a dieta?

Jeżeli mamy do czynienia z Hashimoto to dieta powinna być ustalona indywidualnie tak aby uwzględnić wszystkie czynniki, które mogą mieć wpływ na rozwój choroby (choroby współistniejące, stres w pracy , rodzaj wykonywanej pracy, przebyte zabiegi operacyjne….jest tego dużo). Można jednak samodzielnie wprowadzić do naszej diety parę kluczowych elementów, które pozytywnie wpłyną na pracę naszej tarczycy a co za tym idzie jakość życia.

Warto między innymi zadbać o:

  • regularność posiłków, aby organizm zawsze miał paliwo do działania i nie musiał magazynować na zapas (4-5 dziennie)
  • ograniczenie żywności wysoko przetworzonej oraz bogatej w substancje szkodliwe
  • wprowadzenie do diety oraz suplementację kwasy omega-3,
  • wprowadzenie suplementacji jodu (bez konsultacji z lekarzem dawka nie powinna przekraczać 150mcg na dobę – jest to dawka bezpieczna)
  • w diecie powinien znaleźć się, cynk, selen, żelazo, wit. D, wit B12
  • wskazane jest  wyrzucenie lub chociaż ograniczenie glutenu oraz laktoz z diety.
  • Produkty węglowodanowe powinny zawierać niski indeks glikemiczny aby nie potęgować wyrzutu insuliny, który ma pośrednio wpływ na prace tarczycy.

Podsumowanie

Z Hashimoto da się żyć zdrowo i można wypracować życiowa formę ale musimy wiedzieć, że mamy do czynienia z owa chorobą. Jeżeli zostanie zdiagnozowana we wczesnym stadium to istnieje duża szansa, że nawet nie odczujemy jej skutków, ponieważ ewentualne kroki zostaną podjęte zawczasu. Jeżeli zastanawiasz się czy możesz być w grupie ryzyka to może warto udać się na badania i rozwiać wątpliwości.

Nasz organizm jest jak domek z kart, jeśli uszkodzimy jeden z jego elementów (tarczyce) to w dłuższym lub krótszym czasie posypia się inne.  Jeżeli do naszego życia wprowadzimy zdrową i racjonalną dietę poparta aktywnością fizyczną to skutki Hashimoto będą znikome a nawet istnieje szansa zmniejszenia dawek leków.

Leave a reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

17 − eleven =